بررسی داده بنیاد مصلحت سیاسی در اندیشه امام خمینی(ره) «مدلول، مرجع و مرجع تشخیص و غایت مصلحت» | ||
| پژوهشنامه انقلاب اسلامی | ||
| دوره 13، شماره 46، بهار 1402، صفحه 173-194 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22084/rjir.2022.25971.3473 | ||
| نویسندگان | ||
| نوراله قیصری1؛ محسن خاکی* 2؛ علیرضا خسروی3؛ ابراهیم متقی4 | ||
| 1استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه روابط بینالملل دانشگاه تهران | ||
| 4استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| هدف: تبیین «مصلحت سیاسی» بر اساس مدل نظری مبتنی بر اندیشه امام خمینی(ره) صورت گرفته و میکوشد نشان دهد که چگونه «مصلحت سیاسی» مهمترین مؤلفه تعیین کننده در سیاست داخلی و خارجی جمهوری اسلامی است. روششناسی پژوهش: با «روش داده بنیاد» ابتدا از مکتوبات و بیانات امام(ره) همه واژههایی که دلالت صریح بر مفهوم مصلحت سیاسی داشت استخراج گردید و سپس در مدلی نظری در ارتباطی ساختاری میان شرایط علی، زمینهای، مداخلهگر، راهبردها و پیامدها ارائه شد. یافتهها: مطالعات در این موضوع معمولاً در سطح بررسی تطبیقی فقهی باقیمانده و نتوانستهاند به راهبردهایی عملی برای تصمیمگیری سیاسی مبدل شوند. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که امام خمینی(ره) به دلیل ابتنای نیابت ولایت فقیه بر شأن «سلطانی و سیاسی» پیامبر اسلام(ص)، آن را واجد احکام سلطانی و حکومتی فراتر از فقه و احکام فرعی اسلام میداند. بر این اساس مصلحت بهعنوان تکلیفی الهی برای خروج از بنبست بهمثابه راهی برای حل معضلات حکومت اسلامی بهمثابه اهم احکام الهی بوده و رهبر جامعه اسلامی دارای اختیارات مشابه با پیامبر و امیرالمؤمنین در حکومت میباشد و خود مرجع اصلی تشخیص مصالح جهان اسلام و نظام اسلامی هست. نتیجهگیری: «مصلحت سیاسی» از منظر امام خمینی(ره) امری سیال بوده که حسب تغییرات سیاسی و اجتماعی میتواند تغییر نماید و بر هر امر دیگری در اسلام مقدم است. مرجع مصلحت، «نظام سیاسی» است و غایت آن «حفظ نظام» میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مصلحت؛ امام خمینی؛ جمهوری اسلامی؛ ولایت فقیه؛ حفظ نظام | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 825 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 494 |
||