بررسی تناوب سببی در زبان فارسی بر اساس رویکرد علّی | ||
| پژوهش های زبان شناسی تطبیقی | ||
| دوره 13، شماره 25، شهریور 1402، صفحه 247-271 اصل مقاله (1.36 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22084/rjhll.2023.27256.2255 | ||
| نویسندگان | ||
| فریبا صیادی سیسخت1؛ علیرضا خرمایی* 2؛ امیر سعید مولودی3 | ||
| 1دکترای زبانشناسی، وزارت آموزش و پرورش، آموزش و پرورش خوزستان، آبادان | ||
| 2دانشیار زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز | ||
| 3استادیار زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| مطابق با رویکرد علّی، مهمترین عامل در تجلی موضوعها، روابط علّی میان مشارکین یک رویداد است و تناوبهای زبانی نتیجه نماسازی بخشهای مختلف این روابط میباشند. بر اساس این رویکرد، اختلاف بین دو گونه سببی و ضدسببی به ابتدای بخش نماسازی شده مربوط میشود: در گونههای سببی، جایگاه آغازین نمای فعل، توسط سبب و در گونههای ضدسببی، این جایگاه توسط مسبَّب اشغال میشود، زیرا گونههای ضدسببی موقعیتی را وصف میکنند که تأکید بر تغییر مسبَّب و کاهش کنشگری سبب است. بررسی دستی 3602 داده پیکرهبنیاد که برگرفته از پیکره همشهری دو میباشند، گویای آن بود که موضوع تأکید بر تغییر مسبَّب و کاهش کنشگری سبب، همبستگی زیادی با موضوعیت مسبب دارد. همچنین تحلیل دادهها نشان داد که در مورد گونههای سببی نیز موضوعیتِ بیشتر سبب، زمینه را برای تأکید بر سببیت سبب، قرار گرفتن آن در آغاز نمای فعل و در نتیجه تجلی آن، در نقش فاعل فراهم میآورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجلی موضوعها؛ تناوب سببی؛ زنجیره علّی؛ نمای فعل؛ موضوعیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 579 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 532 |
||