ناکامی تحقق حقوق شهروندی در پهلوی دوم و تأثیر آن در شکلگیری انقلاب اسلامی | ||
| پژوهشنامه انقلاب اسلامی | ||
| دوره 13، شماره 46، بهار 1402، صفحه 153-171 اصل مقاله (926.2 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22084/rjir.2023.26997.3559 | ||
| نویسندگان | ||
| ریحانه نورمحمدی* 1؛ حسین فرزانه پور2؛ سمیه حمیدی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بیرجند | ||
| 2دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بیرجند | ||
| چکیده | ||
| هدف: مفهوم شهروندی اولین بار با ورود گفتمان مشروطه در ساحت سیاسی از سوی منورالفکران قاجار وارد ادبیات سیاسی ایران گردید. اما بهدلیل نبود زیرساختهای لازم و مؤلفههای ملتسازی این امر با شکست مشروطه از میان رفت. از آنجاییکه مفهوم حقوقشهروندی از عوامل مؤثر درساخت دولت-ملت است و همچنین توجه به حقوق ملت از ارکان حکومت مبتنی بر دموکراسی است؛ این مفهوم بر توسعه سیاسی و توزیع برابر منابع اثر مستقیم دارد. روششناسی پژوهش: نوشتار حاضر بر مبنای نظریه برایان ترنر برای فهم شهروندی و حقوق شهروندی در عصر پهلوی دوم کوشیده است تا با بهرهگیری از اسناد و منابع کتابخانهای و روش توصیفی-تحلیلی با بررسی موانع تحقق امر حقوقشهروندی در این دوره درصدد پاسخ به این سؤال است، که چگونه نادیده گرفتن حقوق شهروندی به شکلگیری انقلاب اسلامی منتج شد؟ یافتهها: یافتههای تحقیق نشان میدهد که علیرغم تلاش برای نوسازی و دگرگونی در ساختار اجتماعی ایران، تحولات چشمگیری در حوزه تحقق شهروندی در دوره پهلوی دوم در ابعاد مورد بررسی نظریه ترنر صورت نگرفته است. نتیجهگیری: دستاورد پژوهش بدین قرار است که به دلیل عدم توجه به حقوق سیاسی-اقتصادی، نابرابری در تخصیص منابع، شخصی شدن قدرت و در نهایت ناکارآمد بودن اعلامیه حقوق بشر کارتر و اجرای ناقص آن در ایران از موانع تحقق حقوق شهروندی بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ پهلوی دوم؛ حقوق شهروندی؛ برایان ترنر؛ انقلاب اسلامی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 571 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 449 |
||